e-Podatki

Czy fiskus pozwoli zaliczyć do kosztów składki na trzeci filar. 2008-02-19


Jak czytamy w Rzeczpospolitej, organy podatkowe zaczynają przyznawać rację firmom, które opłacają za pracowników składki emerytalne w ramach tzw. III filaru z ubezpieczeniem na życie i zaliczają je do kosztów podatkowych.

(…) Do niedawna organy podatkowe i resort finansów konsekwentnie twierdziły, że składki płacone do programu emerytalnego podlegają takim samym ograniczeniom, jak wszystkie składki ubezpieczeniowe płacone przez pracodawców na rzecz pracowników. Co do zasady są one wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT). Organów podatkowych nie przekonywały orzeczenia sądów administracyjnych, które twierdziły, że należy rozpatrywać odrębnie umowy ubezpieczenia zawierane jako pracownicze programy emerytalne i inne umowy ubezpieczenia pracowników.
(…) Powoli zmienia się jednak podejście organów podatkowych. Przykładem może być interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 24 stycznia 2008 r. (II-1/4218-0043/07/Int./AC), która z urzędu zmieniła swoją decyzję i przyznała rację podatnikowi. Twierdził on, że art. 15 ust. 1d ustawy o CIT stanowi samodzielną podstawę do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez pracodawcę na prawidłową realizację pracowniczego programu emerytalnego, w szczególności składek podstawowych, bez względu na to, w jakiej formie pracowniczy program emerytalny jest prowadzony. Podatnik przywołał argument o sprzeczności treści umowy ubezpieczenia umożliwiającej zaliczanie składek do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 59 z wymogami przewidzianymi dla pracowniczego programu emerytalnego oraz o nieuzasadnionym nierównym traktowaniu, z podatkowego punktu widzenia, różnych form pracowniczych programów emerytalnych. Jego zdaniem może to doprowadzić do rezygnacji przez pracodawców z realizowania III filaru ubezpieczeń.
Resort powinien zmienić zdanie
Argumenty zawarte w skardze zostały w całości uwzględnione. Organ podatkowy przyznał, że art. 15 ust. 1d ustawy o CIT stanowi samodzielną podstawę zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z realizowaniem pracowniczych programów emerytalnych niezależnie od ich formy. Wskazuje na to zarówno konstrukcja całego przepisu, wykładnia historyczna, jak i cel wprowadzenia preferencji dla pracodawców realizujących zadania z zakresu III filaru ubezpieczeń. Izba skarbowa wskazała również na jednolicie kształtującą się linię orzecznictwa w tej sprawie.(…)
(źródło: Rzeczpospolita)