e-Podatki

2.2. Parkowanie samochodem służbowym w pobliżu miejsca zamieszkania a przychód pracownika 2013-04-09


Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 18 marca 2013 r. wypowiedział się na temat gorącego znowu tematu, jakim jest opodatkowanie korzystania z samochodów służbowych w celach prywatnych. Tym razem sprawa dotyczyła pracowników, którym przyznano samochody służbowe i zobowiązano ich do parkowania samochodu służbowego w miejscu zamieszkania lub jego okolicy. Czy w związku z tym do przychodu pracownika należy doliczyć wartości przejazdów samochodem służbowym pomiędzy miejscem parkowania a miejscem wykonywania obowiązków służbowych przez tego pracownika?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2012 r. (data wpływu 21 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z finansowaniem pracownikom przejazdów samochodem służbowym pomiędzy miejscem parkowania, a miejscem wykonywania obowiązków służbowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z finansowaniem pracownikom przejazdów samochodem służbowym pomiędzy miejscem parkowania, a miejscem wykonywania obowiązków służbowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka - Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wydobycia węgla i produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Spółka powstała poprzez przejęcie, zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 Nr 94, poz. 1037 ze zm.), kilkunastu spółek branży energetycznej. Obecnie Spółka składa się z Centrali i 12 Oddziałów.
Ze względu na rozbudowaną strukturę organizacyjną Spółki, obowiązki służbowe poszczególnych pracowników wymagają częstych wyjazdów poza stałe miejsce świadczenia pracy. Pracownicy w ramach podróży służbowej korzystają z samochodów służbowych, które stanowią własność Spółki lub są przez Spółkę leasingowane, wynajmowane bądź dzierżawione. Ze względu na zakres obowiązków i sprawowane funkcje przez pracowników Spółka wymaga od nich dużej dyspozycyjności i mobilności. W związku z tym kwestie związane z używaniem samochodów służbowych zostały uregulowane poprzez wprowadzenie odpowiedniego regulaminu, który obowiązuje w Spółce i dotyczy zasad korzystania z samochodów służbowych do celów służbowych i prywatnych.

Niektórym pracownikom zaliczanym do kadry kierowniczej Spółka przydzieliła samochody służbowe do realizacji stałych zadań operacyjnych. Pracownicy wykorzystują te samochody do zadań służbowych. Tracą oni prawo do korzystania z samochodów służbowych m.in. na okres urlopu bezpłatnego trwającego dłużej niż 30 dni, czy też na okres urlopu wychowawczego. Jednocześnie pracownicy ci zobowiązani są do oddania samochodu w przypadku m.in. utraty prawa jazdy, niestosowania się do zasad korzystania z samochodu, ustania zatrudnienia.
Spółka, jako pracodawca, podejmuje każdorazowo indywidualną decyzję o przyznaniu samochodu służbowego danemu pracownikowi. Decyzja ta podejmowana jest w oparciu o takie kryteria jak: rodzaj i charakter wykonywanej pracy, zajmowane stanowisko, wymogi co do mobilności i dyspozycyjności danego pracownika. Zasady wykorzystywania samochodów służbowych, powierzonych pracownikom do używania w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, są każdorazowo określone w umowie o używanie samochodu służbowego, zawieranej z pracownikiem. Do zakresu obowiązków pracowników w zakresie korzystania z samochodów należy jego zabezpieczenie w możliwie najlepszy sposób, w szczególności poprzez zamknięcie okien i drzwi, zamknięcie zamków w drzwiach i bagażniku, zabranie dokumentów pojazdu z samochodu służbowego, kart flotowych i PIN, zabranie lub schowanie wartościowych przedmiotów w bagażniku, uaktywnienie wszystkich urządzeń zabezpieczających (jeśli zostały zamontowane), parkowanie samochodu w miejscach do tego przeznaczonych.

W celu zapewnienia, że przyznany pracownikowi samochód służbowy spełnia swoje cele, tj. m.in. pozwala na zapewnienie wymaganej dyspozycyjności pracownika i realizacji przez niego zadań służbowych, a także dla spełnienia przez pracownika jego obowiązków w zakresie dbania o mienie powierzone, miejsce parkowania samochodów służbowych wyznacza się w miejscu zamieszkania pracownika lub jego najbliższej okolicy.

Decyzja o sposobie przechowywania mienia w postaci samochodów służbowych została podjęta przez Spółkę z powodu znacznych odległości pomiędzy Oddziałami Spółki (przez co pracownicy wykonują pracę z dala od miejscowości, którą mają określoną w umowie jako miejsce świadczenia pracy) oraz z powodu wymogu stałej gotowości do użytkowania samochodów w celu służbowym i osiągania przychodu. Dodatkowym argumentem za podjęciem decyzji o przechowywaniu samochodów w miejscu zamieszkania pracowników jest brak możliwości zapewnienia wystarczającej liczby miejsc parkingowych o odpowiednim standardzie bezpieczeństwa (umożliwiając rzeczywistą odpowiedzialność pracowników za powierzone im mienie) i zlokalizowanych w pobliżu miejsca siedziby Spółki dla wszystkich samochodów służbowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku pracowników, którym przyznano samochody służbowe i zobowiązano do parkowania samochodu służbowego w miejscu zamieszkania lub jego okolicy, Spółka jest zobowiązana doliczyć do przychodu pracownika wartości przejazdów samochodem służbowym pomiędzy miejscem parkowania a miejscem wykonywania obowiązków służbowych przez tego pracownika, a w konsekwencji czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu...

Zdaniem Wnioskodawcy, wyznaczenie miejsca garażowania samochodu służbowego w miejscu zamieszkania pracownika oraz przejazdy pracownika pomiędzy miejscem garażowania samochodu a miejscami wykonywania obowiązków pracowniczych nie skutkuje powstaniem po stronie pracownika przychodu ze stosunku pracy. Spółka nie jest zobowiązana w tym zakresie do wystąpienia w roli płatnika podatku dochodowego o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o PIT).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Art. 11 ust. 1 ustawy o PIT określa, że przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub częściowo odpłatnych.
W świetle wskazanego przepisu, pracownicy Spółki dojeżdżający samochodami służbowymi z miejsca parkowania do miejsca wykonywania pracy nie uzyskują przychodów ze stosunku pracy w postaci nieodpłatnego świadczenia, gdyż realizują wtedy obowiązki służbowe nałożone na nich przez pracodawcę. Biorąc pod uwagę specyfikę działalności Spółki i jej struktury organizacyjnej przejazdy między miejscem parkowania a miejscem wykonywania pracy stanowią realizację celu służbowego, jakim jest utrzymanie stałej gotowości do wykonywania obowiązków służbowych do których niezbędne jest użytkowanie samochodu służbowego i osiąganie przychodu. Przy tym należy też wziąć pod uwagę, że każdorazowe pozostawienie samochodów w siedzibie/oddziale Spółki byłoby niepraktyczne, gdyż pracownicy musieliby każdego dnia dojeżdżać do siedziby w celu pobrania samochodu służbowego, co wiązałoby się ze znacznym nakładem czasowym i kosztowym.
Przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń, należy rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in. zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie. Jak bowiem wynika z dyspozycji art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.), pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się. Parkowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania pracownika gwarantuje w najwyższym stopniu jego bezpieczeństwo oraz , jest wyrazem dbałości o powierzone mienie.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wielu interpretacjach indywidualnych m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 lipca 2011 r., Nr IPTPB2/415-125/11-2/KJ, w której Organ podatkowy zajął stanowisko, że: „Udostępnienie przez Wnioskodawcę pracownikowi Spółki samochodu służbowego w celu umożliwienia mu właściwej realizacji obowiązków służbowych nie może generować dla tego pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przejazdy pracowników samochodem służbowym na trasie pomiędzy wyznaczonym miejscem parkowania (miejscem zamieszkania), a miejscem pracy - o ile nie służą osobistym celom pracowników, lecz wykorzystywane są w ramach realizacji zadań służbowych - nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem ich wartości nie można uważać za przychód pracowników ze stosunku pracy". Spółka nie jest, więc obowiązana do wystąpienia w roli płatnika podatku dochodowego.

Podobnie wypowiedział się:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnych interpretacjach: z dnia 9 sierpnia 2012 r., Nr IPPB4/415-480/12-2/MP; z dnia 13 listopada 2012 r., Nr IPPB2/415-668/12-2/AS; z dnia 1 września 2011 r., Nr ILPB2/415-642/11-2/JK; z dnia 14 lutego 2012 r., Nr IPPB4/415-890/11-5/JK2; z dnia 14 lutego 2012 r., Nr IPPB4/415-890/11-4/JK2, z dnia 24 stycznia 2012 r., Nr IPPB2/415-906/11-5/AK; z dnia 20 grudnia 2011 r., Nr IPPB4/415-814/11-2/JK2; z dnia 8 czerwca 2011 r., Nr IPPB4/415-295/11-3/MP,

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w indywidualnych interpretacjach: z dnia 4 lutego 2009 r., Nr IBPBII/1/415-89/09/HK; z dnia 7 grudnia 2012 r., Nr IBPB II/1/415-800/12/HK (interpretacja wydana na wniosek jednego z Oddziałów Spółki to jest Oddziału Elektrociepłownia Rzeszów, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych),

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2011 r., Nr ILPB1/415-153/11-3/AMN,

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 20 września 2012r., Nr IPTPB1/415-449/12-2/DS.; z dnia 27 września 2012 r. IPTPB1/415-376/12-4/ASZ (interpretacja wydana na wniosek Spółki zależnej od PGE Górnictwo t Energetyka Konwencjonalna SA).

W świetle wskazanych wyżej przepisów pracownicy dojeżdżający samochodami służbowymi z wyznaczonego miejsca parkowania do siedziby Spółki (płatnika) bądź oddziału, jako miejsca wykonywania czynności służbowych oraz z siedziby Spółki do wyznaczonego miejsca parkowania nie uzyskują przychodów ze stosunku pracy w postaci innego nieodpłatnego świadczenia w sytuacji, gdy samochody te wykorzystywane są do realizacji zadań służbowych, a miejsce parkowania samochodu służbowego zostało im wyznaczone przez Spółkę zgodnie zobowiązującą umową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

(Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 marca 2013 r. nr IPTPB1/415-771/12-2/MD)