e-Podatki

1.3. Prezydent ratyfikował cztery umowy podatkowe 2012-11-20


Prezydent w dniu 16 listopada br. ratyfikował cztery umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Kanadą, Wielkim Księstwem Luksemburg, Islandią i San Marino.

Ustawa z dnia 10 października 2012 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz Protokołem, podpisanych w Ottawie dnia 14 maja 2012 r.

Konwencja oparta jest na aktualnej wersji Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. Będzie ona miała zastosowanie do osób fizycznych i prawnych- rezydentów w Polsce lub w Kanadzie bądź w obu tych krajach.

W umowie uregulowano kwestie opodatkowania różnych dochodów, takich np. jak odsetki, należności licencyjne, zyski ze sprzedaży majątku, dywidendy, emerytury, alimenty, renty a także opodatkowania wynikającego z podejmowania pracy najemnej w jednym lub drugim Państwie czyli podatku od wynagrodzeń. Dochód z pracy najemnej podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest wykonywana, przy czym przepisy przewidują także wyjątki od tej reguły (art.14 Konwencji).

Konwencja wprowadza dla rezydentów metodę wyłączenia z progresją, jako właściwą dla unikania podwójnego opodatkowania. Oznacza ona, że dochód osiągnięty za granicą jest zwolniony z podatku w kraju rezydencji podatkowej, natomiast jest brany pod uwagę przy obliczaniu stawki podatkowej, wedle której podatnik będzie zobowiązany rozliczyć podatek od dochodów uzyskanych w kraju rezydencji podatkowej. Dochody od dywidend, odsetek, należności licencyjnych i zysków majątkowych rozliczane będą metodą zaliczenia proporcjonalnego.
W Konwencji przewidziano pełną klauzulę wymiany informacji między Stronami Konwencji, zgodnie z obowiązującą treścią Modelowej Konwencji OECD.


Ustawa z dnia 10 października 2012 r. o ratyfikacji Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga, zmieniającego Konwencję między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r., podpisanego w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

W Protokole wprowadzono wiele regulacji wzorowanych na Konwencji Modelowej OECD. Zredukowano stawki opodatkowania odsetek u źródła do 5 proc. W zakresie opodatkowania dywidend dostosowano przepisy Konwencji do przepisów wewnętrznych obu krajów, które wynikają z implementacji stosownej dyrektywy unijnej dotyczącej wspólnego opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich UE.

Zmieniono stawki opodatkowania u źródła należności licencyjnych. Nie może ona przekroczyć u źródła 10 proc., stawkę podatku pobieranego źródła od należności licencyjnych obniżono natomiast do 5 proc.

W Protokole wprowadzono też tzw. „klauzulę nieruchomościową”. Jej celem jest wprowadzenie tej samej reguły, wywodzącej się z modelowej Konwencji OECD a dotyczącej miejsca opodatkowania dochodu w odniesieniu do zysków powiązanych z nieruchomościami.

Generalną zasadą unikania podwójnego opodatkowania pozostała nadal metoda wyłączenia z progresją, ale poszerzono katalog wyjątków od tej reguły i stosowania metody proporcjonalnego odliczenia. Pozwala ona odliczyć od podatku należnego do zapłacenia w Polsce, kwotę podatku zapłaconego w Luksemburgu. Jest to istotne w przypadku zwolnienia określonego dochodu z opodatkowania w Luksemburgu. Metoda odliczenia nie wyłącza określonych dochodów z opodatkowania w Polsce.

Informacje będą wymieniane wyłącznie „na żądanie” (a nie automatycznie) w celu weryfikacji i prawidłowego wdrażania obowiązków podatkowych w relacjach polsko-luksemburskich. Zakres wymiany informacji w sprawach podatkowych przestanie być ograniczony do podatków, o jakich byłą mowa w Konwencji, ale zostanie rozszerzony na wszystkie informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla celów podatkowych.

Ustawa z dnia 10 października 2012 r. o ratyfikacji Protokołu między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Reykjaviku dnia 19 czerwca 1998 r., podpisanego w Reykjaviku dnia 16 maja 2012 r.

W Protokole w stosunku do obowiązującej dotychczas umowy z Islandią zmieniono metodę unikania podwójnego opodatkowania dochodów osiąganych przez polskich rezydentów w Islandii na metodę wyłączenia z progresją (dotychczas była to metoda zaliczenia proporcjonalnego).

W zakresie wymiany informacji podatkowej wprowadzono tzw. pełną klauzulę wymiany informacji podatkowych. Możliwe będzie więc żądanie informacji, nawet jeśli drugie z umawiających się państw nie potrzebuje ich do własnych celów, oraz informacji znajdujących się w posiadaniu instytucji finansowych i banków.

Ustawa z dnia 12 października 2012 r. o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką San Marino o wymianie informacji w sprawach podatkowych, podpisanej w San Marino dnia 31 marca 2012 r.

Umowę przygotowano na podstawie wybranych postanowień Modelowej Konwencji OECD dotyczące wymiany informacji w sprawach podatkowych. Do 2010 r. San Marino znajdowało się na tzw. szarej liście krajów, które nie stosują międzynarodowych standardów w dziedzinie opodatkowania. Zawarcie umowy z San Marino stało się możliwe po zmianie podejścia administracji tego kraju do kwestii wymiany informacji podatkowych.

W umowie ograniczono się do wymiany informacji na żądanie i nie obejmuje ona wymiany spontanicznej lub automatycznej. Informacje w sprawach podatkowych będą wymieniane bez względu na to, czy Strona proszona o pomoc potrzebuje ich dla własnych celów podatkowych, jak również niezależnie od tego, czy czyn podlegający dochodzeniu stanowi przestępstwo na podstawie prawa Strony proszonej o pomoc, która jest zobowiązana do podjęcia wszelkich starań w celu dostarczenia informacji Stronie wnioskującej.

(Źródło: prezydent.pl)