e-Podatki

1.4. Wyższe stawki diet za podróże służbowe 2012-08-14


Od 2013 r. wzrosną diety za służbowe podróże krajowe i zagraniczne. Zmiany zawarto w z dnia 31 lipca 2012 r. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Stawka dzienna diety krajowej zostanie podwyższona o 30,4 proc. – z 23 do 30 zł. Podobnie wzrosną ryczałty obliczane w stosunku do diety.

„W przypadku podróży krajowej trwającej 32 godziny, za czas której pracownikowi przysługuje 1,5 diety, 1 ryczałt noclegowy i 2 ryczałty na dojazdy komunikacją miejscową pracownikowi zamiast 78,20 zł (dieta – 34,50 zł, ryczałt noclegowy – 34,50 zł, ryczałt komunikacyjny – 9,20 zł) po wejściu w życie projektowanych zmian będzie przysługiwało 102,00 zł (dieta 45,00 zł, nocleg – 45,00 zł, ryczałt komunikacyjny – 12,00 zł)” – podaje przykład resort pracy.

Podniesione zostaną także diety i limity noclegowe dla podróży służbowych do większości państw. Nowe wysokości diet limitów noclegowych zostały określone w załączniku do projektu. W większym niż dotychczas zakresie wysokość tych należności została określona w euro (w Afganistanie, Arabii Saudyjskiej, Armenii, Azerbejdżanie, Białorusi, Brazylii, Chinach, Gruzji, Indonezji, Izraelu, Jordanii, Kenii, Malezji, Mołdowie, Nigerii, Pakistanie, Rosji, Tadżykistanie, Tajlandii, Tanzanii, Turkmenistanie, Ukrainie, Uzbekistanie, Zimbabwe, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, HongKongu, Tajwanie); dla Turcji świadczenia zostały określone w USD. Podwyższone bądź zmienione stawki diet i limitów noclegowych zostały określone na podstawie propozycji nadesłanych przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych (w 2008 r.) oraz placówki dyplomatyczne. Niektóre stawki diet nie były zmieniane od wielu lat (np. Afganistan, Etiopia, Mongolia, Peru, Syria).

Wzrost stawek diet i limitów noclegowych jest bardzo zróżnicowany. Najniższy wzrost stawek diet jest w: Australii (1,14%), Portugalii, Mongolii i Malcie (2,1-2,4%), Iranie, Kanadzie, Estonii, Rumunii (5-6%); wyższy wzrost w granicach ponad 10% do 35% ma miejsce w odniesieniu np. do Albanii, Algierii, Austrii, Danii, Francji, Meksyku, Niemiec, Senegalu, Słowacji, USA, Węgier, Włoch. Najwyższy wzrost tych stawek ma miejsce w przypadku np. Chile (42,9%), Cypru (51,5%), Wenezueli (53,8%), Islandii (55,6%). Zróżnicowany jest także wzrost limitów noclegowych; dla przykładu: poniżej 10% w Irlandii i Niderlandach, o 25% m.in. w Libanie, Libii, Maroku, Meksyku, Norwegii, Szwajcarii, o 50% w Argentynie, Czechach, Francji, Kolumbii, o 100% w Algierii i Cyprze, ponad 100% w Etiopii.

Wprowadzono również zasadę umożliwiającej zmniejszenie należnej diety, jeśli pracownikowi zapewniono bezpłatne wyżywienie. Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:

  • śniadanie – 25% diety;
  • obiad – 50% diety;
  • kolacja – 25% diety. 
Określone przypadki, w których dieta nie przysługuje nie uległy zmianie.

Nowe stawki dotyczą podróży służbowych pracowników zatrudnionych w sferze samorządowej i budżetowej. Zgodnie z art. 77(5) § 3-4 Kodeksu pracy pracodawcy spoza sfery budżetowej mogą ustalać we własnym zakresie warunki wypłacania pracownikom należności z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju i poza jego granicami - w tym także diet - w drodze postanowień układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania. Jeśli zatem pracodawca ureguluje w regulaminie wynagradzania/układzie zbiorowym pracy problematykę należności za podróże służbowe, pracownik będzie uprawniony do zwrotu poniesionych wydatków na warunkach określonych w regulacjach zakładowych bądź na warunkach określonych w umowie o pracę.

Obowiązujące, u danego pracodawcy, zakładowe regulacje nie mogą ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona dla pracownika sfery budżetowej. W przypadku gdy układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie zawiera postanowień, o których mowa wyżej, pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów ww. rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej (art. 77(5) § 5 k.p.).

Diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika:

  • są wolne od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm., zwaną dalej „ustawą PIT”),
  • nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (§ 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe – Dz. U. Nr 161, poz. 1106, z późn. zm.),

do wysokości określonej w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

 (Źródło: podatki.biz; Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej)