e-Podatki

Karty przedpłacone finansowane z ZFŚS i zwolnienie z podatku dochodowego 2010-02-16


Odpowiedź Ministra Finansów na interpelację poselską. Czy karty przedpłacone stanowią świadczenie pieniężne w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Interpelacja nr 13008 do ministra finansów w sprawie zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Szanowny Panie Ministrze! W dniu 22 sierpnia 2009 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, która wprowadziła m.in. zmianę treści art. 21 ust. 1 pkt 67 tej ustawy. Znowelizowany przepis zwalnia od podatku wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. (...)

(...) Od 1 listopada 2009 r. wejdą w życie nowe przepisy wspólnotowe, które państwa członkowskie mają obowiązek wprowadzić do wewnętrznego ustawodawstwa - są to postanowienia dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającej dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającej dyrektywę 97/5/WE.

Wejście w życie dyrektywy PSD będzie miało z pewnością znaczenie dla kwalifikacji karty podarunkowej jako świadczenia pieniężnego. Wskazać bowiem należy, że te karty (a w zasadzie środki zgromadzone na technicznym subkoncie bankowym) będą mogły być wymieniane na towary lub usługi. Posiadają one zatem funkcję płatniczą, zatem spełniają definicję elektronicznego instrumentu płatniczego. Dyrektywa PSD definiuje, co należy rozumieć przez pojęcie usługi płatniczej. Zgodnie z art. 4 pkt 3 tej dyrektywy pojęcie usługi płatniczej oznacza wszelką działalność gospodarczą wymienioną w załączniku, w tym:
- wykonywanie transakcji płatniczych, w tym transfer środków na rachunek płatniczy u dostawcy usług płatniczych użytkownika lub u innego dostawcy usług płatniczych,
- realizacja usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty,
- realizacja transakcji płatniczych przy użyciu karty płatniczej bądź podobnego instrumentu,
- realizacja przelewów bankowych, w tym stałych zleceń.

Dyrektywa PSD jako instrument płatniczy definiuje każde zindywidualizowane urządzenie lub uzgodniony przez użytkownika usług płatniczych i dostawcę usług płatniczych zbiór procedur, z których korzysta użytkownik usług płatniczych w celu zainicjowania zlecenia płatniczego (art. 4 pkt 23 dyrektywy PSD). Zatem przyjęła ona bardzo szeroko określoną definicję instrumentu płatniczego, obejmującą nie tylko materialne nośniki pełniące funkcję instrumentu płatniczego, ale również zestaw procedur uzgodnionych pomiędzy stronami służących do wydania polecenia rozliczeniowego. Przy tak szerokiej konstrukcji definicji legalnej instrumentu płatniczego należy stwierdzić, że karty podarunkowe spełniają wszelkie warunki, aby uznać je za instrumenty płatnicze również w znaczeniu nadanym przez dyrektywę PSD.

Mając na uwadze zarówno funkcjonalne, jak i prawne aspekty kart podarunkowych, należy stwierdzić, że karty te stanowią świadczenie pieniężne i jako takie podlegają zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o ile przekazanie tego świadczenia jest związane z finansowaniem działalności socjalnej w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

W związku z powyższymi uwarunkowaniami faktycznymi i prawnymi zwracam się do Pana Ministra o potwierdzenie mojego stanowisko i udzielenie odpowiedzi na pytanie:

Czy karty przedpłacone stanowią świadczenie pieniężne w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

(...)

Odpowiedź: Maciej Grabowski - podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Szanowny Panie Marszałku!

W związku z pismem z dnia 27 listopada 2009 r., nr SPS-023-13008, przy którym przekazano interpelację pana posła Jana Łopaty w sprawie zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprzejmie informuję.

W obecnym stanie prawnym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) wolna od podatku dochodowego jest: wartość otrzymywanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Nowe brzmienie powołanego przepisu wynika z uchwalonej przez Sejm RP w dniu 17 lipca 2009 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmującej rządowe propozycje działań antykryzysowych. Ustawa ta została opublikowana w Dz. U. Nr 125, poz. 1037.

Interpelacja pana posła dotyczy kart przedpłaconych, które mogą być wydawane pracownikom zamiast świadczeń pieniężnych. Omawiane karty stanowią rodzaj kart płatniczych. Wydawane są bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany użytkownikom kredyt.

Transakcje są autoryzowane do wysokości salda na specjalnym, technicznym rachunku, który należy zasilić przed użyciem karty. Takie karty nie muszą być personalizowane, tj. nie zawsze umieszczane jest na nich imię i nazwisko użytkownika. Umożliwia to swobodne przekazywanie zasilonej karty innym osobom.

Stosownie do postanowień art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm.) przez kartę płatniczą rozumie się kartę identyfikującą wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniającą do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku karty wydanej przez bank lub instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytu – także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu.

Karta płatnicza stanowi ekwiwalent pieniądza i zapłatę kartą płatniczą należy traktować tak samo jak zapłatę gotówką (por. Dobiesław Frąckowiak – „Uwagi o zapłacie kartą płatniczą i przejęciu z długu” – „Przegląd Prawa Handlowego” 2000/12/7).

Z kolei karta przedpłacona nie jest zdefiniowana w polskim systemie prawnym, pojęcie to pojawia się na gruncie ustawowym w kontekście świadczenia usług płatniczych, w tym jako instrumentu płatniczego będącego nośnikiem środka pieniężnego mającego zdolność umarzania zobowiązań.

Można jednakże uznać, iż świadczenia w postaci karty przedpłaconej z wprowadzoną na nią wartością pieniężną mającą charakter pieniądza elektronicznego, a także karty przedpłacone jako rodzaj karty płatniczej (lub podobnego instrumentu po implementacji dyrektywy 2007/64/WE w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (Payment Services Directive – PSD) – stanowią świadczenie pieniężne.

Stąd też przekazanie uprawnionym kart płatniczych zamiast świadczeń pieniężnych może mieścić się w dyspozycji powołanego zwolnienia przedmiotowego, o ile spełnione zostaną pozostałe przesłanki zawarte w przepisie. (...)
(źródło: Sejm)