e-Podatki

Koszty uzyskania przychodów z tytułu najmu prywatnego 2009-11-17


Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 6 listopada 2009r. odpowiedział na pytanie podatniczki. Czy można samochód wprowadzić do ewidencji środków trwałych najmu prywatnego i czy odpisy amortyzacyjne dokonane od jego wartości początkowej, jego ubezpieczenie oraz naprawy i przeglądy okresowe będą stanowiły koszty uzyskania przychodów z tytułu najmu prywatnego, czy też wydatki związane z jego eksploatacją należy rozliczać na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu do wysokości nieprzekraczającej kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach?



INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2009 r. (data wpływu 9 września 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu – jest nieprawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 9 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.


Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych oraz w zakresie wynajmu lokali. Działalność gospodarczą rozlicza na zasadach ogólnych. Jednocześnie osiąga Pani przychody z tytułu najmu prywatnego, prywatnych składników majątku tj. lokali usługowych. Podatek dochodowy z tytułu tych przychodów rozlicza na zasadach ogólnych. Dla potrzeb najmu prywatnego zaprowadzono podatkową książkę przychodów i rozchodów. Lokale będące przedmiotem najmu prywatnego zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji według obowiązujących stawek. Ewidencji w podatkowej książce przychodów i rozchodów, podlegają także koszty związane z utrzymaniem przedmiotu najmu tj. podatek od nieruchomości, koszty drobnych prac remontowych, opłaty za media itp. Chciałaby Pani dla potrzeb prowadzonego najmu prywatnego przekazać w całości samochód osobowy niezbędny dla potrzeb administracji lokali, załatwiania spraw biurowych itp.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie.


Czy można ww. samochód wprowadzić do ewidencji środków trwałych najmu prywatnego i czy odpisy amortyzacyjne dokonane od jego wartości początkowej, jego ubezpieczenie oraz naprawy i przeglądy okresowe będą stanowiły koszty uzyskania przychodów z tytułu najmu prywatnego, czy też wydatki związane z jego eksploatacją należy rozliczać na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu do wysokości nieprzekraczającej kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach...


Pani zdaniem można ww. samochód wprowadzić do ewidencji środków trwałych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Jednocześnie pozostałe koszty związane z eksploatacją samochodu dla potrzeb najmu prywatnego stanowią koszty uzyskania przychodów podlegające bezpośredniemu księgowaniu w podatkowej książce przychodów i rozchodów.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.


Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są:


§ pozarolnicza działalność gospodarcza,

§ najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.


Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.


Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:


§ pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

§ nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

§ być właściwie udokumentowany.


Kosztami uzyskania przychodu są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, amortyzacji podlegają m.in. środki transportu stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 (umowa leasingu), zwane środkami trwałymi.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazano m.in., że osiąga Pani dochody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (najem lokali usługowych), opodatkowane na zasadach ogólnych. Dla potrzeb administracji lokali, załatwiania spraw biurowych zamierza Pani używać samochód osobowy.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego samochód osobowy, o którym mowa nie jest wykorzystywany na potrzeby pozarolniczej działalności gospodarczej, ani też nie oddała go Pani do używania na podstawie umowy dzierżawy, najmu czy leasingu. Wobec tego stwierdzić należy, że przedmiotowy samochód nie może podlegać amortyzacji, a co za tym idzie, odpisy amortyzacyjne od wartości tego samochodu nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu z tytułu najmu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Z powyższego przepisu wynika, że dotyczy on wyłącznie samochodów osobowych używanych na potrzeby działalności gospodarczej, a nie wykorzystywanych dla potrzeb odrębnego od działalności źródła przychodu – najmu. Wobec tego nie ma Pani obowiązku rozliczania poniesionych kosztów eksploatacji samochodu na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdów. Kryterium zaliczenia wydatków związanych z eksploatacją samochodu stanowi zaś wyłącznie związek wydatków ze źródłem przychodu – najmu. Co oznacza, że zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów podlegają tylko te wydatki na eksploatację samochodu, które poniesiono w celu uzyskania przychodów z najmu i w związku z najmem.

Może Pani zatem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu prywatnego poniesione wydatki na paliwo oraz naprawy samochodu, jednakże tylko w tej części, w jakiej wydatki te mają związek z osiąganiem przychodu z tego źródła. Przy tym zwrócić należy uwagę, iż obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Ponadto powinien być prawidłowo udokumentowany. Zaliczenie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów możliwe jest jeżeli wykaże i udokumentuje Pani, iż zostały one poniesione w tym celu by samochód ten faktycznie mógł być wykorzystywany na potrzeby najmu oraz przyczyniać się do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła tego przychodu. Jeżeli natomiast eksploatacja samochodu nie przyczynia się do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, gdyż służy celom osobistym, wówczas powyższe wydatki nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na ubezpieczenie i przeglądy okresowe nie mogą zaś stanowić kosztów uzyskania przychodów z najmu, gdyż mają one charakter osobisty niezależny od wysokości osiąganego przychodu. Należy wskazać, iż bezsprzecznie powyższe wydatki poniosłaby Pani również w przypadku nieosiągania przychodów z tego tytułu.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Przy czym należy wskazać, iż przedmiotem złożonego wniosku, a tym samym przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena możliwości zaliczenia przychodów z najmu prywatnego oraz najmu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - jako odrębnych źródeł przychodów.


Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.


(interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6.11.2009r.,

sygn. ITPB1/415-701/09/TK)