e-Podatki

Dojazd do miejsca pracy to nie podróż służbowa 2009-04-21


Jak czytamy w Gazecie Podatkowej, WSA w Szczecinie wydał wyrok, w którym stwierdził że
świadczenia otrzymane przez pracownika, określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o pdof, są wolne od podatku dochodowego tylko wtedy, gdy ich wypłata nastąpiła w związku z podróżą służbową i za czas trwania tej podróży.

(…) Nie można uznać, że podróż służbową odbywają pracownicy, którzy udają się do wskazanego w umowie o pracę miejsca jej świadczenia, niepokrywającego się z miejscem siedziby pracodawcy. Zwrot przez pracodawcę kosztów dojazdu nie korzysta w takim przypadku ze zwolnienia od podatku.

W rozpatrywanej sprawie firma polska świadczyła usługi na rzecz norweskiego kontrahenta. W tym celu zatrudniała pracowników, zawierając z nimi umowy o pracę, w których jako miejsce świadczenia pracy wskazywała Norwegię. Wysyłanym do Norwegii pracownikom pokrywała koszty związane z zakupem biletów lotniczych. Do organu podatkowego wystąpiła o interpretację, w kwestii ustalenia, czy wartość tych biletów stanowi dla pracowników przychód wolny od podatku. Jej zdaniem wydatki te należało zakwalifikować jako związane z odbywaniem podróży służbowych przez pracowników, które z opodatkowania zwalnia art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o pdof. Organ podatkowy uznał stanowisko firmy za nieprawidłowe, w związku z czym złożyła ona skargę do WSA.

Sąd nie zgodził się z argumentacją skarżącej i oddalił skargę. Przyznał rację organowi podatkowemu, że nie można uznać podróży odbywanej przez pracownika do miejsca świadczenia pracy wskazanego w umowie o pracę za podróż służbową. Odbywana przez pracowników skarżącej podróż, w rzeczywistości stanowiła dojazd do określonego w umowie o pracę miejsca jej świadczenia. Podróż służbowa oznacza zaś oddelegowanie poza miejsce stałego świadczenia pracy. Dlatego Sąd uznał, że wartość zakupionych dla pracowników biletów lotniczych stanowi dla nich konkretną korzyść majątkową, gdyż nie musieli pokrywać kosztów przelotu z własnych dochodów. Uzyskane w ten sposób przysporzenie należało zdaniem Sądu zakwalifikować jako nieodpłatne świadczenie i opodatkować jako przychód ze stosunku pracy. (…)
(WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 629/08.)
(źródło: Gazeta Podatkowa)